Martin Inazio Aranburu Urteaga Jn., Loinatz-azpikoa baserrian jaio zen 1887ko uztailaren 24ean. Haren aita zen baserriko etxekojauna, eta haren Garingo ama, berriz, etxekoandrea.

Haurtzaroan lehen mailako ikasketak egin ondoren, guri ezezaguna zaigun lanen batean aritu zen zenbait urtetan, baina istripu larriren bat izango zuen, zeren eta, orduz geroztik, bizkarrezurrean hartu zuen mina zela medio, ez zuen lanik egin ahal izan indar handia egitea eskatzen zuten lanetan.

Sendatu zenean, Udalak kontratatu zuen lan txiki batzuk egiteko eta, horrela, erratzez garbitzen zituen udaltzainen bulego inguruak, komunak, etab. Urteak joan ahala, lan kualifikatuagoak hartu zituen bere gain, esate baterako, edateko uraren banaketari buruzko zeregin guztiak, edota herriko dendetan sartzen ziren merkagaien udal zergen kobraketa.

Urari zegokionez, Martin Jn. egunero igotzen zen depositura oinarrizko isurkaria ondo iristen ote zen egiaztatzera, bestela "begiratzera" joan behar izaten baitzuen, ur-hornidura galerazten zuen matxura non izan ote zen ikusi eta berun galdatuaz konpontzeko.

Ur-hartze edo lotune lanak ere ikuskatzen zituen, etxe berriak egiten zirenean, etab. Ohizko lanak denak, Martin Jn.ak erraztasun osoz eta trebeki menderatu eta burutzen zituenak. Baina industriaren gorakada zela eta, Beasain erritmo bizian handitu zen; gainera, etxebizitza berrietan garbigailuak eta bainu-gelak jarri zirenez, biztanle bakoitzeko ur-kontsumoa hainbesteraino gehitu zen, non 50eko hamarkadan ura moztu egin behar izaten zen gauetan eta eguneko zenbait ordu jakinetan. Eta orduan ohizkoa zen Martin Jn. burdinezko biragailu handia eskuan zuela ikustea, bai gaueko hamaiketan hodietako balbulak ixteko, bai goizeko seietan edo zazpietan haiek irekitzeko, eta baita lehorte garaia zenean eguneko beste ordu batzuetan ere.

Dendei zegokienez, herrian sartzen ziren merkagaien udal---zergak kobratzeaz arduratzen zen. Zeregin hori ez zuten, ez, oso gogokoa herriko dendariek, eta saiatzen ziren iritsitako fardelak gordetzen, baina fardelak banatu, edota arrain-plazara salgaiak ekartzen zituzten karroetatik ez zen oso urruti ibiltzen Martin Jn. Hain artetsu eta lehiatsua zen, eta, ia inor ohartu gabe, hain trebea emaitza onak lortzen, non lagun artean "Martin xagu" ezizena jarri baitzitzaion.
Langile zintzo eta finaren fama izan zuen beti.

Ezkongabea zenez, "apopilo" bizi izan zen Murgiondo etxean, "Sorobideta" izeneko bidearen hasieran, gaur egun Nafarroa etorbideko zazpi zenbakidun etxea dagoen lekuan. Erretiratu ondoren Ospitalean babes hartu eta hantxe hil zen 1965eko irailaren 2an.