1874ko apirilaren 2an jaioa, haurtzaroan Beasainen ikasi zuen, baina oinarrizko ikasgaiez gain musika ikasi eta Beasaingo musika-bandaren eta parrokiako tipleen koruko kide ere izan zen. 12 urte zituenean, Lazkaoko Bernartarren lekaimetxearen mendeurrena ospatzen zela eta, Felipe Gorriti maisu handia etorri zen orkesta joritsu batez, eta Beasaingo Tipleen Koruak ere parte hartu zuen hango meza nagusian. Bazkalostean, maisuak mutikoaren aparteko dohainen berri bazekienez, piano kontzertu labur bat eskaintzeko eskatu zion, baina horren aurrean mutil koskorrak berehala aldegin zuen etxera.

Apaizgoa ikasi ondoren apaiz egin, eta lehen apaiz-lekua Amasako parrokia izan zuen. Ikasketetan bere oroimen harrigarria zela eta nabarmendu zen, benetako jakintsua bilakatuz filosofia, teologia eta historia arloetan. Buruz esaten zituen, ahalegin handirik gabe, hain gogokoak zituen "Quijote", "Fray Gerundio" eta "Balmes" liburuetako pasarte oso-osoak.

Donostiara izendatu zutenean, han San Vicente parrokiako organo-jolea izan zen lehenik, eta parrokia hartan zegoela, musika-zale batzuk ohartu ziren arratsaldetan egiten zituela trebakuntza-saioak, eta geroz eta jende gehiago joaten hasi zen, bene-benetako kontzertuak ziren, haren saioak entzutera. Egun batean Esteban Jn. horretaz ohartu eta orduz aldatu zuen arte.

Handik Santa Maria parrokiara aldatu zuten erretore-orde gisa, eta geroago erretore izendatu zuten 1917tik 1919ra bitartean, baina hain umila zenez, ez zuen uste kargu hartarako balio zuenik, eta ez zuen etsi kargu-uztea onartu zioten arte, berriro ere erretore-orde lanetan jarraituz. Baina haren jakinduria hartarainokoa zen eta haren sermoiek hain baliotsuak zientzi eta dotrina mailetan, non jakintsu donostiarrek leporaino betetzen baitzuten eliza haren igandetako hamabietako mezetan.

Azken urteetan, traba egiten zuela pentsatu eta Beasaingo jaiotetxera erretiratu zen, hemen parrokiari bere laguntza eskainiaz, eta nik neuk zenbait urtetan haren akolitoa izateko ohorea izan nuen. Igande arratsaldetan, bezperak kantatu ostean, solasaldi bat egiten zen sakristian, eta bertan parrokiako apaizak eta akolito batzuk izaten ziren, denak korroan eserita. Atsegina izaten zen Esteban Jn.ari entzutea. Gai asko eta asko sakonki ezagutzen zituen hark.

Azkenik, eroriko batek sortutako bronkoneumonia batek hil zuen 84 urte zituela, 1959ko abenduaren 17an.